De langzame makeover

Toen ik hier in het appartement trok, waren de muren bloedrood en donkergroen geschilderd door de vorige bewoners. In de hele buurt leken de eerste bewoners een voorkeur te hebben voor bloedrood; mijn buren komen ook nauwelijks van de doordringende en ongewenste kleur af. 

Ik heb de muren wel direct wit geschilderd, maar witte muren bleken nóg minder diepte aan een krappe, smalle woning met een rare vorm (trapezevorm) te geven. Ik had eigenlijk geen zin, geen tijd en geen inspiratie om er iets van te maken. Toen ik eindelijk een ingeving had (vorige week), heb ik gelijk het hele huis behangen en de muren met krijt bedekt. 

De radiator staat op een ongelukkige plek; middenin de woonkamer. Ik was mijn eigen kamerjungle begonnen om dat lelijke ding aan het zicht te onttrekken, maar het bleef beeldbepalend.

Mijn antieke meubelen heb ik in 2023 moeten weggeven, omdat ik de verhuizing grotendeels zelf moest doen (handmatig). De meubelen waren te massief en zwaar om te verschepen. Daarom heb ik vorige week andere unieke exemplaren laten plaatsen; een grote antieke kist, een scheepspoort en antieke deuren.

Mijn favorieten (El Dorado rum, Diplomatico Reserva (rum), Finca la Barca, Nasomatto Black Afgano, het Poolse "Fir of the Dark", mijn jungle en mijn specerijen heb ik op één plek geconcentreerd. Voorheen was het allemaal van de Franse slag en werd mijn kloostertafel-met-inhoud door Google AI een "zwijnenstal" genoemd. 

Ik ga drie hoeken met verschillende interieurstijlen maken. Het hebben van een lelijke en lastige, inefficiënt ingedeelde woning heeft het voordeel dat er geëxperimenteerd kan worden; de kunst is om er met drie woonstijlen tóch een eenheid van te maken.  

De radiator staat op een onmogelijke plek, middenin de kamer.

Dit is geen chemische verf, maar krijt. Ik heb drie lagen met een platte kwast en mijn vingers op het behang gesmeerd. 

  

De kleur is "Hampton Grey", een kleurtoon die bij een antiek interieur past

Het resultaat

Mijn favorieten, op één plek geconcentreerd